AKASYALI KARDEŞLERİME...

 

       Merhaba sevgili akasyalılar...şuan sizi, herbirinizi karşımda görürcesine ve sizlerle sohbet edermişçesine bir kaç satır yazmak benim için çok heyecan ve gurur verici birşey.sizlerin oturduğu sıralarda oturmuş olmak, yaşadıklarınızı bir zamanlar yaşamış olmak öyle değişik ve tarifsiz bir duygu ki...bunu sanırım yıllar sonra daha iyi anlayabileceksiniz...ben, siz sevgili kardeşlerime sevgilerimi sunmak ve hayatın bana öğrettiği bazı değerleri elimden geldiği kadar aktarmak amacıyla  bu mektubu yazmaya karar verdim...


      Sevgili kardeşlerim bilmenizi istediğim birşey var.bu çok önemli birşey benim için...ben bu okulda hayatımın en güzel günlerini, yıllarını yaşadım...herşeyin ilkini...iyinin de  kötünün de...yani hayata atılırken hani derler ya 1-0 önde başlamak, işte Akasya Lisesi bana hayata önde başlamamı sağladı...öğretmenlerim arkadaşlarım hepsi benim hayatımdaki en önemli kişilerdir.ben bu okuldan 1991 yılında mezun oldum..ve yaklaşık 19 yıldır görmediğim arkadaşlarım var...malum facebook saysinde:))) herbiririmiz birbirimizi bulduk...bana inanın ki yaptığımız sohbetler o günlerden farksız , yani samimi...çünkü biz birbirlerimizi çok sevdik..hatta ve hatta karşılaşıp merhaba demediğimiz akasyalılarla şuan dostluk kuruyoruz..bu çok güzel birşey değilmi?...bizleri o günlerden bugüne getiren tek bağ akasyalı olmak...
       Bu sene mezun olacak arkadaşlar...geçen hafta okula geldim, sizleri görmeye ve Taner hocamı:)biliyormusunuz ben sizin şuan oturduğunuz sırada Taner hocamı dinlerken sizler henüz dünyaya gelmemiştiniz...sizlerle beraber yaşlanıyoruz:))) ve bu tarifsiz bir mutluluk veriyor bana ve yaşıtlarım olan akasyalılara...bu sebeple lütfen biraz daha dikkatli okuyun mektubumu...

       Bu hayatta hepimizin hataları vardır, kiminin çok kiminin az , ama mutlaka hepimizin var...arkadaşlar hatalı davranmamak için fazla dikkatli olmaya gerek yoktur, insanlar hata yapa yapa doğrulara ulaşır..sizin dikkat etmeniz gereken bu hataların büyük hasarlar doğurmaması olmalıdır...nedir peki bu hasarlar...farkında olmadan yaptığımız bir hareket, düşüncesizce söylediğimiz bir söz mü acaba?olabilirmi ne dersiniz...komiklik yapmak için bir arkadaşımızı rencide edici bir söz söylemek  kalabalık bir ortamda  onun kalbini ne kadar kırabilir, ve o arkadaşımızın iç dünyasında nasıl yaralar açar sizce?lütfen arkadaşlar konuşurken espri yaparken çok dikkatli olunuz...bir kalp kırmamak için neler verirdim...kırdımmı hiç bilmiyorum ama eğer kırdıysam onu telafi etmek için bir çok şeyimi feda ederdim, hatta şimdide ederim...evet espriler yapacağız, güleceğiz, birbirimizle dalgada geçeceğiz:) ama asla kalp kırmayacağız arkadaşlar...kırdık mı kazayla, onaracağız, ne gerekirse yapaacağız o kalbi onarmak için, gerekirse ödünler vereceğiz kendimizden...çünkü hiç bir şey arkadaşımızın kırılan kalbinden istemeden de olsa zedelediğimiz onurundan daha değerli değil...

      ve bizlere tüm gücüyle ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan bizi hayata hazırlayan öğretmenlerimiz...onların bizde hakkı çok...tarifi olamaz bunun....annemiz babamızdan sonra onlar gelir...dersem abartmış mı olurum...asla....abartı değil bu bir gerçek...yaşadığım hayat gösterdiki öğretmenlerimiz çoğu zaman kendi çocuklarından daha iyi davranmış bize..evlerinde çocuklarına surat astılar ama bize asmadılar...çocuklarına kızdılar ama bize kızmadılar....bizden tek şey istediler;saygı ve başarı....başarımız ne vercekki onlara,menfaatlerimi var sanki..yok...ama onlar içten içe mutlu olurlar gülerler sevinirler...benim öğrencim doktor oldu ,benim öğrencim öğretmen oldu ve hatta benim öğrencim düzgün bir adam oldu derler...ama o sesleri biz duyamayız..peki hissedemezmiyiz ki...lütfen öğretmenlerimize çok saygılı ve sevgiyle yaklaşın..onları sevin...sevmiyorsanız bazılarını bunu anlayabilirim..sevmesenizde bunu belli etmeyin ve saygınızı gösterin..inanın bana saygıyı ve sevgiyi hakediyorlar fazlasıyla....onlar bizim annelerimiz, babalarımız..kızıp bağırırlar, olur ya arada bide fiske atarlar...yapsınlar varsın...bizi seviyorlar ya bizi büyütüyorlarya bırakın arada azarlasınlar...kin tutmayınız ve saygısızlık yapmayınız bu durumda bile...ve en önemlisi birebir dostluk kurunuz arkadaşları olunuz öğretmenlerinizin..çünkü onlar bunu ister sizden..söylemezler bunu ama isterler...benim en yakın arkadaşlarımdan biridir taner hocam:) sonsuza kadar da böyle olacaktır....

    önünüzde sınavınız var..olmak yada olmamak sınavı bu güya....öyle bişey yok arkadaşlar...elinizden geleni yapacaksınız kazanmak için..çalışacaksınız fazlasıyla...ama herkes kazanamıycak bu sınavı...bu hayatın sonu değil..hayat çok daha ciddi birşey , tek bir sınavdan ibaret olmayan çoklu sınavların olduğu bir sistem...lys ise bunlardan biri...sizlerden kazanan da olacak kazanamayanda..ama biliyorum ki kazanamayan arkadaşlar bazı kazanan arkadaşlarımızın  önüne geçecektir farklı sektörlerde...başarılar diliyorum sınavınızda..ama unutmayınız bu sadece bir sınav..olmazsa tek birşey var söylenecek: canınız sağolsun..hiç bir sınav sizden değerli de değil önemlide değil...

     arkadaşlar bir söz var: büyük adam olmaya gerek yok sadece adam olmakda önemlidir bu hayatta...çok doğru bir söz...kendinizi manevi değerlerle donatınız..okuyunuz ,öğreniniz..karşınızdakini küçümsemeyiniz ve dinleyiniz...ve en önemlisi bu hayatı 180 derece bakarak değil 360 derece bakmaya ve görüp algılamaya çalışarak yaşayınız...sizleri çok seviyorum...seviyoruz....mektubum belki canınızı sıkmıştır:) ama unutmayın arkadaşlar şairin de dediği gibi;

         Ben gençliğin ne olduğunu bilirim...

             Ama sen yaşlılığın ne olduğunu bilemezsin...

                   Birgün

                          Sende aynı şeyleri söyleyeceksin...

                                                                  

                                                     sevgiyle kalın canlarım benim...

 


Yazan
: murat akyüzoğlu
Mezuniyet Yılı :1991
Meslek:avukat